Willem van Oranje
Op 24 april 1533 werd graaf Willem van Nassau geboren op kasteel de Dillenburg in Duitsland. Hij stamde uit een adellijk Duits geslacht met belangen in de Nederlanden. In 1544 kreeg Willem de titel Prins van Oranje en in 1559 werd hij stadhouder van Holland, Zeeland en Utrecht. Snel daarna kreeg hij onenigheid met Filips II, koning van Spanje, heer der Nederlanden.
De onderdrukking van de protestanten leidde tot grote onrust. Willem van Oranje - katholiek, maar van huis uit protestant - bepleitte een tolerante houding. De katholieke Filips II reageerde met verscherpte maatregelen. In 1566 barstte de bom en brak de Beeldenstorm uit: veel kerkinterieurs werden vernield.
Filips’ streven om het bestuur van de Nederlanden meer naar zijn hand te zetten, stuitte op veel verzet. Willem van Oranje trad als leider van deze brede oppositie naar voren. Deze Opstand leidde tot de 80-jarige Oorlog (1568-1648) en de uiteindelijke erkenning van de Noordelijke Nederlanden als zelfstandige staat.
Als leider van de Opstand liep de prins voortdurend gevaar op een aanslag. Op 10 juli 1584 werd hij in Delft door Balthasar Gerards doodgeschoten. Hij werd in de Nieuwe Kerk in Delft begraven.
|